Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/611 · K. 2022/5699
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/611 K. 2022/5699

E. 2020/611K. 2022/569923 Şubat 2022
başvuru süresiyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır düzenlemesi karşısında, kararın müşteki sanık ...'a okunup anlatılmadığı, 2-7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın müşteki sanık ...'ın beyan ettiği son adresi ile aynı...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2020/611 E. , 2022/5699 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır düzenlemesi karşısında, kararın müşteki sanık ...'a okunup anlatılmadığı, 2-7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın müşteki sanık ...'ın beyan ettiği son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, bu nedenlerle tebliğlerin yöntemine uygun olarak yapılmadığı, Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın gerekçeli kararın müşteki sanıklar ... ile ...'a yöntemince tebliğ edilerek, vermeleri halinde temyiz dilekçelerinin dosyaya eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere mahalline GERİ GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/4640 · K. 2022/6984

9 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/5202 · K. 2022/10930

25 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/26750 · K. 2022/6202

1 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/2667 · K. 2022/8583

28 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/4997 · K. 2022/7876

21 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/21702 · K. 2022/6065

28 Şubat 2022