Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11142 · K. 2022/1694
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11142 K. 2022/1694

E. 2020/11142K. 2022/16947 Mart 2022
tazminatkoruma tedbirimanevi tazminatmaddi ve manevi tazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava türünün "5271 sayılı CMKnın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemi" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/51381 Soruşturma, 2015/36792 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü üyeliği suçundan 19.08.2015 20.08.2015 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11142 E. , 2022/1694 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava türünün "5271 sayılı CMKnın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemi" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/51381 Soruşturma, 2015/36792 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü üyeliği suçundan 19.08.2015 20.08.2015 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla; Davacının 1.500,00 TL maddi, 3.500,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, her ne kadar davacının, söz konusu soruşturma dosyası nedeniyle gözaltında kalmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının 5 ayrı soruşturma dosyası nedeniyle belirtilen tarihte gözaltına alındığı bu gözaltı işlemine ilişkin olarak bir başka soruşturma dosyasından Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/520 Esas sayılı dosyasında aynı suçtan cezalandırılması talebiyle dava açıldığı bu nedenle ret kararı sonucu itibarı ile doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11147 · K. 2022/1443

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11300 · K. 2022/2416

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11166 · K. 2022/1425

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11342 · K. 2022/2151

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11594 · K. 2022/2131

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/10705 · K. 2022/1429

28 Şubat 2022