Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11342 · K. 2022/2151
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11342 K. 2022/2151

E. 2020/11342K. 2022/215121 Mart 2022
tazminattazminat davasıkoruma tedbirimanevi tazminatgörevli mahkememaddi ve manevi tazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' ve dava tarihi olan "26.10.2015" yerine tutuklama tarihi olan "07.04.2007" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/112 Esas 2008/77 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç örgütü faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 07.04.2007 01.10.2007 tarihleri arasında 177 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.04.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMKnın 142/1. maddesinde öngörülen...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11342 E. , 2022/2151 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' ve dava tarihi olan "26.10.2015" yerine tutuklama tarihi olan "07.04.2007" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/112 Esas 2008/77 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç örgütü faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 07.04.2007 01.10.2007 tarihleri arasında 177 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.04.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMKnın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacıların her biri için ayrı ayrı 20.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davacılar hakkında verilen tazminata konu beraat kararlarının 22.04.2008 tarihinde kesinleştiği, ancak eldeki tazminat davasının 26.10.2015 tarihinde açıldığı anlaşıldığından; "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve herhâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklinde düzenlenen CMK'nın 142/1. maddesi gereğince davacıların süresinde olmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 21.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11594 · K. 2022/2131

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11300 · K. 2022/2416

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11301 · K. 2022/2409

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11166 · K. 2022/1425

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11673 · K. 2022/2762

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11142 · K. 2022/1694

7 Mart 2022