Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11786 · K. 2022/1715
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11786 K. 2022/1715

E. 2020/11786K. 2022/17157 Mart 2022
tazminatmanevi tazminattemyiz sınırı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.250 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükme yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin reddine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 1.250 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; 6100 sayılı HMKnın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21/07/2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMKun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11786 E. , 2022/1715 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.250 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükme yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin reddine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 1.250 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; 6100 sayılı HMKnın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21/07/2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMKun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/282 - 2016/32 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın ONANMASINA; 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11369 · K. 2022/2410

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/1445 · K. 2022/2788

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11327 · K. 2022/2157

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12062 · K. 2022/2858

12 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/85 · K. 2022/3247

25 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12061 · K. 2022/2854

12 Nisan 2022