Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/8199 · K. 2022/1925
Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/8199 K. 2022/1925

E. 2020/8199K. 2022/192515 Mart 2022
menfi tespityasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.07.2020 gün ve 2014/17 E. - 2020/750 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, gerekçeli kararın davalı vekiline 19.10.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak temyiz dilekçesinin 2 haftalık yasal süre geçtikten sonra 04.11.2020 tarihinde mahkemeye sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, süresinde yapılmayan temyiz istemiyle ilgili olarak İlk Derece Mahkemesi tarafından karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2020/8199 E. , 2022/1925 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.07.2020 gün ve 2014/17 E. - 2020/750 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, gerekçeli kararın davalı vekiline 19.10.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak temyiz dilekçesinin 2 haftalık yasal süre geçtikten sonra 04.11.2020 tarihinde mahkemeye sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, süresinde yapılmayan temyiz istemiyle ilgili olarak İlk Derece Mahkemesi tarafından karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/8357 · K. 2022/1356

1 Mart 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/8143 · K. 2022/1360

1 Mart 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/3199 · K. 2022/5489

5 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/2087 · K. 2022/3807

12 Mayıs 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/52 · K. 2022/2045

17 Mart 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/8449 · K. 2022/3730

11 Mayıs 2022