Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2017/12483 · K. 2022/4440
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/12483 K. 2022/4440

E. 2017/12483K. 2022/444016 Mart 2022
savunma hakkıiptal kararısahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; a)İddianamede talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCKnin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, b)5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2017/12483 E. , 2022/4440 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; a)İddianamede talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCKnin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, b)5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11428 · K. 2022/4093

14 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2441 · K. 2022/14349

13 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11662 · K. 2022/4430

16 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/6485 · K. 2022/12337

13 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/4112 · K. 2022/13463

28 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11431 · K. 2022/4536

17 Mart 2022