Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2017/11428 · K. 2022/4093
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11428 K. 2022/4093

E. 2017/11428K. 2022/409314 Mart 2022
savunma hakkıiptal kararısahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2013 tarih ve 2013/14160 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununun 359/a-2, 359/b ve TCK'nin 53. maddesinin uygulanması istenerek kamu davası açıldığı, Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2014 tarihli esas hakkındaki mütalaasında da sanığın aynı kanun maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep olunduğu, gerek iddianamede, gerekse sanığın hazır bulunduğu oturumda açıklanan esas hakkındaki mütalaada, zincirleme suçla ilgili sevk maddesi ve anlatım yer almadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCKnin 43. maddesi...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2017/11428 E. , 2022/4093 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2013 tarih ve 2013/14160 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununun 359/a-2, 359/b ve TCK'nin 53. maddesinin uygulanması istenerek kamu davası açıldığı, Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2014 tarihli esas hakkındaki mütalaasında da sanığın aynı kanun maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep olunduğu, gerek iddianamede, gerekse sanığın hazır bulunduğu oturumda açıklanan esas hakkındaki mütalaada, zincirleme suçla ilgili sevk maddesi ve anlatım yer almadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCKnin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2-Kabule göre de; TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 53

55 – (Mülga: 29/7/1970-1319/41 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11662 · K. 2022/4430

16 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/10351 · K. 2022/3590

3 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/17241 · K. 2022/4020

10 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/16109 · K. 2022/4914

23 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/17130 · K. 2022/10607

30 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/4007 · K. 2022/7034

21 Nisan 2022