Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27217 · K. 2022/5936
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27217 K. 2022/5936

E. 2020/27217K. 2022/593628 Mart 2022
bozma kararıkadastro tespititapuya tescil
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUKun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, suça konu aracını suç tarihinde saat 18.00 sıralarında park ettiğini belirttiğinin, atılı suçun işlendiğine ilişkin ihbarın da aynı gün saat 20.00 sıralarında yapıldığının ve UYAPta yer alan...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27217 E. , 2022/5936 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUKun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, suça konu aracını suç tarihinde saat 18.00 sıralarında park ettiğini belirttiğinin, atılı suçun işlendiğine ilişkin ihbarın da aynı gün saat 20.00 sıralarında yapıldığının ve UYAPta yer alan güneşin doğuş - batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.44te başladığının, buna göre atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCKnın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, belirlenen cezanın uzun süreli olması nedeniyle TCKnın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin TCKnın 53. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1554 · K. 2022/5719

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4327 · K. 2022/15262

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26915 · K. 2022/8457

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27213 · K. 2022/5937

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25811 · K. 2022/6840

6 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29044 · K. 2022/10376

25 Mayıs 2022