Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4327 · K. 2022/15262
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4327 K. 2022/15262

E. 2021/4327K. 2022/1526221 Eylül 2022
kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğizilyetliktapu iptalitapu iptali ve tescil
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/4327 E. , 2022/15262 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Müştekinin 22.00 sıralarında park ettiği aracının ertesi sabah 06.30 sıralarında kapı kilidinin kırılmış olduğunu gördüğü şeklindeki beyanı, sanığın suç saatine ilişkin bilgi vermemesi ve olay günü güneşin doğuş saatinin 05.33 olduğunun anlaşılması karşısında suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden TCK'nın 143. maddesinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundna hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23042 · K. 2022/5336

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4908 · K. 2022/16061

4 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1554 · K. 2022/5719

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27217 · K. 2022/5936

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/20299 · K. 2022/3364

1 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12796 · K. 2022/8711

8 Haziran 2022