Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/23042 · K. 2022/5336
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23042 K. 2022/5336

E. 2021/23042K. 2022/533622 Mart 2022
iflasın ertelenmesisermaye borcu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 12/02/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/23042 E. , 2022/5336 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 12/02/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, aynı maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı olan 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, 2-Kabule göre de; sanık hakkında TCKnın 142/1-b ve 143. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası yerine 1 yıl 28 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 16

1- 23/7/1995 tarihli ve 4121 sayılı Kanunun hükmüdür.

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 20

A. Özel hayatın gizliliği

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5007 · K. 2022/16457

10 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4908 · K. 2022/16061

4 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26915 · K. 2022/8457

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22626 · K. 2022/5629

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4327 · K. 2022/15262

21 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/24827 · K. 2022/4862

4 Nisan 2022