Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26041 · K. 2022/6580
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26041 K. 2022/6580

E. 2020/26041K. 2022/65804 Nisan 2022
savunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Av. ...'nın soruşturma aşamasında sanık ...'nun barodan atanan müdafiolduğu, adı geçen avukatın görevinin iddianamenin kabul kararı ile kendiliğinden sona ermiş olması karşısında anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, Av. ...nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCKnın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCKnın 142/2-b, 143. maddelerinde öngürülen hırsızlık suçunun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMKnın 150/3. maddesi uyarınca...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26041 E. , 2022/6580 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I)Av. ...nın temyiz isteminin incelenmesinde; Av. ...'nın soruşturma aşamasında sanık ...'nun barodan atanan müdafiolduğu, adı geçen avukatın görevinin iddianamenin kabul kararı ile kendiliğinden sona ermiş olması karşısında anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, Av. ...nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCKnın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCKnın 142/2-b, 143. maddelerinde öngürülen hırsızlık suçunun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMKnın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26125 · K. 2022/4288

10 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28806 · K. 2022/9616

17 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26469 · K. 2022/6639

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26287 · K. 2022/7689

19 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29576 · K. 2022/11825

8 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8373 · K. 2022/17086

19 Ekim 2022