Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/5153 · K. 2022/6737
Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/5153 K. 2022/6737

E. 2022/5153K. 2022/67379 Mayıs 2022
istinaf yolu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesi :Denizli 4. İş Mahkemesi Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve ihbar olunan Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve ihbar olunan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair...

Karar Metni

10. Hukuk Dairesi 2022/5153 E. , 2022/6737 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesi :Denizli 4. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve ihbar olunan Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve ihbar olunan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. Davacı vekili, davacının 01/07/2010- 28/03/2017 tarihileri arasında aralıksız olarak çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece, yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, davacının 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında davalı ... adına kayıtlı 1067110 020 sicil numaralı iş yerinde, kesintisiz olarak çalıştığının ve davacının çalışmalarının her ay için 13 gün olmak üzere; 2011 yılından 91 gün, 2012 yılından 156 gün, 2013 yılından 156 gün, 2014 yılından 156 gün, 2015 yılından 156 gün, 2016 yılından 156 gün, 2017 yılından 26 gün olmak üzere toplam 897 gün prim günü hizmetinin bulunduğunun tespitine, 01.07.2010- 31.10.2010 tarihleri arası dönem yönünden ve fazlaya ilişkin süreler yönünden davacının talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemenin davacının 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında her ay için 13 gün olmak üzere davalı ... adına kayıtlı 1067110 020 sicil numaralı iş yerinde kesintisiz olarak çalıştığının tesptine dair kısmen kabul kararı yerinde olmakla birlikte; davacının hiç bildirimi bulunmayan 01.05.2011-31.12.2011 tarihleri arasında 2011 yılında her ay 13 gün olmak üzere 91 gün yerine 104 gün, 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında ise toplam 897 gün yerine 910 gün çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 1.fıkrasının A bendinde yer alan 91 rakamlarının silinerek yerine 104; 897 rakamlarının silinerek yerine 910 rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/5567 · K. 2022/11835

5 Ekim 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/9799 · K. 2022/12441

13 Ekim 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/9453 · K. 2022/12134

10 Ekim 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/5094 · K. 2022/8558

6 Haziran 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/5677 · K. 2022/9442

20 Haziran 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/1122 · K. 2022/5345

11 Nisan 2022