Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3177 · K. 2022/3396
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3177 K. 2022/3396

E. 2022/3177K. 2022/33969 Mayıs 2022
ön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2022/3177 E. , 2022/3396 K.

"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/24 E., 2021/8 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/730 Karar sayılı ilâmının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2020/17365 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın yargılama konusu eylemi yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 251 inci maddesinde yer alan basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 5 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.03.2022 tarihli ve 2021/32553 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın meşru savunma hükümleri dairesinde hareket ettiğine, mağdurun şikâyetçi olmadığının dikkate alınması gerekliliğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekliliğine, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın, Ulusal ...

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3795 · K. 2022/4911

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3071 · K. 2022/5323

20 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/5829 · K. 2022/8235

24 Ekim 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/2595 · K. 2022/3896

24 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4011 · K. 2022/4926

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/2276 · K. 2022/3400

9 Mayıs 2022