Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4881 · K. 2022/9662
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/4881 K. 2022/9662

E. 2021/4881K. 2022/966224 Mayıs 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yokluğunda verilen kararın, sanığın yakalama ile alınan savunmasında bildirdiği adrese usulüne uygun tebligat çıkartılmasından sonra tebliğ edilememesi durumunda gerekçeli kararın MERNİS adresine gönderilmesi gerekirken, savunmasında bildirdiği Mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 02.05.2016 tarihinde yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğu sanık müdafisinin 02.06.2017 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/4881 E. , 2022/9662 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen kararın, sanığın yakalama ile alınan savunmasında bildirdiği adrese usulüne uygun tebligat çıkartılmasından sonra tebliğ edilememesi durumunda gerekçeli kararın MERNİS adresine gönderilmesi gerekirken, savunmasında bildirdiği Mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 02.05.2016 tarihinde yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğu sanık müdafisinin 02.06.2017 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/499 · K. 2022/3328

2 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10632 · K. 2022/3532

3 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/606 · K. 2022/9942

25 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11375 · K. 2022/10893

31 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3136 · K. 2022/10159

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9368 · K. 2022/11192

1 Haziran 2022