Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/3136 · K. 2022/10159
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3136 K. 2022/10159

E. 2019/3136K. 2022/1015926 Mayıs 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen 20.05.2015 tarihli hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanık müdafisinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/3136 E. , 2022/10159 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen 20.05.2015 tarihli hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanık müdafisinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 21

(Değişik: 6/6/1985 - 3220/7 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10632 · K. 2022/3532

3 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/5597 · K. 2022/4787

22 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/3943 · K. 2022/12162

9 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/43092 · K. 2022/13474

28 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2635 · K. 2022/9194

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/1345 · K. 2022/10288

26 Mayıs 2022