Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/5597 · K. 2022/4787
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/5597 K. 2022/4787

E. 2018/5597K. 2022/478722 Mart 2022
sahte faturaiptal kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında belirttiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresine doğrudan 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafisinin öğrenme üzerine 10.10.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I) "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUKnin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ..... Mak. San. Ve Tic. Ltd. Şti...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/5597 E. , 2022/4787 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında belirttiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresine doğrudan 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafisinin öğrenme üzerine 10.10.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I) "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUKnin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ..... Mak. San. Ve Tic. Ltd. Şti hakkında Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/616 Esas ve 2015/807 Karar sayılı dosyasının UYAP'tan incelenmesinde sahte fatura düzenleyicisi olduğunun tespit edilmesi nedenleriyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCKnin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, II) "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanığa yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 230

(Değişik: 30/12/1980-2365/34 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3136 · K. 2022/10159

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11705 · K. 2022/5778

5 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10632 · K. 2022/3532

3 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11315 · K. 2022/3074

24 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/43375 · K. 2022/8346

12 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/753 · K. 2022/10300

26 Mayıs 2022