Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/4055 · K. 2022/3892
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4055 K. 2022/3892

E. 2022/4055K. 2022/389224 Mayıs 2022
ön incelemetekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/24 Esas, 2015/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2022/4055 E. , 2022/3892 K.

"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/829 E., 2021/201 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/24 Esas, 2015/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/24 Esas, 2015/366 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.09.2018 tarihli ve 2017/18545 Esas, 2018/13644 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunda gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açıldığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/942 Esas, 2019/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/942 Esas, 2019/536 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/9368 Esas, 2020/11653 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğ basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/829 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararıyla; takdiren basit yargılama usûlünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının...

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4124 · K. 2022/3902

24 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3687 · K. 2022/4908

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4011 · K. 2022/4926

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/5829 · K. 2022/8235

24 Ekim 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/2595 · K. 2022/3896

24 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3177 · K. 2022/3396

9 Mayıs 2022