Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1597 · K. 2022/4092
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/1597 K. 2022/4092

E. 2021/1597K. 2022/409226 Mayıs 2022
tazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 6569, 22/10/2002 gün ve 234366, 04/07/2006 gün ve 127180, 03/05/2011 gün ve 15580, 21/02/2012 gün ve 27955, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 4154 sayılı kararında da tazminat...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2021/1597 E. , 2022/4092 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : CMKnın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 6569, 22/10/2002 gün ve 234366, 04/07/2006 gün ve 127180, 03/05/2011 gün ve 15580, 21/02/2012 gün ve 27955, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 4154 sayılı kararında da tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; Dava konusu yerin, I. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı anlaşılmakla; Kültür ve Turizm Bakanlığının, doğal sit alanı içerisinde kalan taşınmazlarda izin alınmaksızın gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/1601 · K. 2022/4134

26 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/10856 · K. 2022/2738

7 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/5310 · K. 2022/4326

2 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/5363 · K. 2022/2930

14 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/11806 · K. 2022/3635

12 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/4214 · K. 2022/2541

31 Mart 2022