Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/18430 · K. 2022/12847
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18430 K. 2022/12847

E. 2021/18430K. 2022/1284721 Haziran 2022
savunma hakkıtekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, sanıklar müdafii tarafından ayrıca yapılan itiraz üzerine Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2016 tarihli, 2016/815 D.İş sayılı kararı ile incelendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyiz incelemesi kapsamında olmadığı ve temyizin kapsamının hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilen sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarihli 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/18430 E. , 2022/12847 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, sanıklar müdafii tarafından ayrıca yapılan itiraz üzerine Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2016 tarihli, 2016/815 D.İş sayılı kararı ile incelendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyiz incelemesi kapsamında olmadığı ve temyizin kapsamının hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilen sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarihli 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceğinin belirtilmesi ve sanık hakkında hakaret suçunu işlediği sabit kabul edilerek bu suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24247 · K. 2022/3853

8 Mart 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2018/11713 · K. 2022/11265

28 Eylül 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2021/2930 · K. 2022/8157

30 Haziran 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2021/12635 · K. 2022/2694

7 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14066 · K. 2022/7851

25 Mayıs 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2021/1480 · K. 2022/11723

5 Ekim 2022