Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/11307 · K. 2022/13526
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/11307 K. 2022/13526

E. 2019/11307K. 2022/1352628 Haziran 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç adının 5809 sayılı Kanun'a aykırılık olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli, 2011/3-222 esas ve 2012/5 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/11307 E. , 2022/13526 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç adının 5809 sayılı Kanun'a aykırılık olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli, 2011/3-222 esas ve 2012/5 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınan 1.018,00 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, sanık müdafisinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/10323 · K. 2022/13927

4 Temmuz 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2117 · K. 2022/7010

21 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9712 · K. 2022/3077

24 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/6732 · K. 2022/7849

10 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/4650 · K. 2022/2933

23 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/1294 · K. 2022/2939

23 Şubat 2022