Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/10323 · K. 2022/13927
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/10323 K. 2022/13927

E. 2019/10323K. 2022/139274 Temmuz 2022
hak düşürücü süremiras payımuvazaatapu iptalitapuya tesciltereke
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Gerekçeli karar başlığında "özel belgede sahtecilik" olarak gösterilen suç isminin "5809 sayılı Yasaya muhalefet" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.12.2012 tarih, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/10323 E. , 2022/13927 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gerekçeli karar başlığında "özel belgede sahtecilik" olarak gösterilen suç isminin "5809 sayılı Yasaya muhalefet" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.12.2012 tarih, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3000 TL'ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında verilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınan 1.000,00 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/11307 · K. 2022/13526

28 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2150 · K. 2022/15279

28 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/43455 · K. 2022/2802

23 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2943 · K. 2022/5932

6 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2731 · K. 2022/6891

20 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/6732 · K. 2022/7849

10 Mayıs 2022