Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3112 · K. 2022/5558
Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/3112 K. 2022/5558

E. 2021/3112K. 2022/55586 Eylül 2022
değerlemetemyiz sınırıyeniden değerleme oranı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.02.2016 gün ve 2014/546 E. - 2016/91 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davacı tarafından 2.000.-TL harca esas bedel beyan edilmek suretiyle açılan alacak davasında mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, bu hali ile dava değerinin yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2021/3112 E. , 2022/5558 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.02.2016 gün ve 2014/546 E. - 2016/91 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davacı tarafından 2.000.-TL harca esas bedel beyan edilmek suretiyle açılan alacak davasında mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, bu hali ile dava değerinin yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacının temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin miktar yönünden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.09.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/3102 · K. 2022/5658

8 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/3230 · K. 2022/5550

6 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/5637 · K. 2022/7050

17 Ekim 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/4394 · K. 2022/5901

15 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/4070 · K. 2022/6035

19 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/3133 · K. 2022/2596

30 Mart 2022