Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3015 · K. 2022/14444
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3015 K. 2022/14444

E. 2021/3015K. 2022/1444412 Eylül 2022
hacizödeme emriuzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ile katılan arasında, sanığın daha evvelden katılandan haricen satın aldığı 2 aracın borçları sebebiyle, resmi devirlerinin yapılamaması ve araçlardan birisinin üzerine haciz konulması yüzünden alacak - borç ilişkisi(hukuki itilaf) bulunduğu, sanığın, bu ilişkiden dolayı katılanın kendisine olan borcuna karşılık suça konu çeki kendisine verdiğini savunduğu ve aksi ispatlanamayan bu savunmaya göre sanığın suça konu çeki çaldığına ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3015 E. , 2022/14444 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ile katılan arasında, sanığın daha evvelden katılandan haricen satın aldığı 2 aracın borçları sebebiyle, resmi devirlerinin yapılamaması ve araçlardan birisinin üzerine haciz konulması yüzünden alacak - borç ilişkisi(hukuki itilaf) bulunduğu, sanığın, bu ilişkiden dolayı katılanın kendisine olan borcuna karşılık suça konu çeki kendisine verdiğini savunduğu ve aksi ispatlanamayan bu savunmaya göre sanığın suça konu çeki çaldığına ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMKnın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, katılanın aracına bırakmış olduğunu belirttiği ceketinin cebinde bulunan çekin gündüz vakti sanık tarafından çalındığı iddiasına göre sanığın eylemine uyan TCKnın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b) Sanık hakkında TCKnın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 10 ay hapis cezasına ve devamında hükmolunan bu kısa süreli hapis cezasının TCKnın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ve TCKnın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TLden sonuç cezanın 6.000 TL adli para cezası olarak tayinine karar verilmesi gerekirken, TCKnın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden TCKnın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 10 ay 20 gün hapis cezasına ve devamında 350 gün olarak hükmolunduğu belirtilen kısa süreli hapis cezasının TCKnın 50/1. maddesi uyarınca günlüğü 20 TLden 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması, c) 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik ...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15980 · K. 2022/4369

14 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29144 · K. 2022/8830

10 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4163 · K. 2022/14868

15 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2678 · K. 2022/7714

19 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2263 · K. 2022/12979

22 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29157 · K. 2022/10458

25 Mayıs 2022