Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3093 · K. 2022/14547
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3093 K. 2022/14547

E. 2021/3093K. 2022/1454712 Eylül 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre, sanığın olay günü şikayetçiye ait özel araç ile birlikte seyahat ettiği sırada aracın içerisine şikayetçi tarafından düşürülen suça konu cep telefonunun ona ait olduğunu bilerek aldığının anlaşılması karşısında, eylemin kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynın tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3093 E. , 2022/14547 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine ve anlatımlara göre, sanığın olay günü şikayetçiye ait özel araç ile birlikte seyahat ettiği sırada aracın içerisine şikayetçi tarafından düşürülen suça konu cep telefonunun ona ait olduğunu bilerek aldığının anlaşılması karşısında, eylemin kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynın tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/9229 · K. 2022/4135

23 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28126 · K. 2022/5963

29 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11077 · K. 2022/7124

16 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15801 · K. 2022/11440

13 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13644 · K. 2022/9975

27 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28201 · K. 2022/9042

11 Mayıs 2022