Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3685 · K. 2022/14445
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3685 K. 2022/14445

E. 2021/3685K. 2022/1444512 Eylül 2022
başvuru süresi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın, Türk Telekomünikasyon A.Şye ait faal halde bulunan telefon kablolarını çalmak isterken, olay yerine ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerince yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCKnın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanunun 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, mükerrirliğe esas alınan ilamda da TCKnın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3685 E. , 2022/14445 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, Türk Telekomünikasyon A.Şye ait faal halde bulunan telefon kablolarını çalmak isterken, olay yerine ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerince yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCKnın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanunun 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, mükerrirliğe esas alınan ilamda da TCKnın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26871 · K. 2022/8759

9 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14390 · K. 2022/15323

22 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8775 · K. 2022/17636

26 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4392 · K. 2022/14493

12 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4866 · K. 2022/15786

29 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26290 · K. 2022/5665

24 Mart 2022