Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3304 · K. 2022/15010
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3304 K. 2022/15010

E. 2021/3304K. 2022/1501019 Eylül 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sair tehdit suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesi olarak TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi yerine aynı Kanunun 151/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığın katılana karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan 5237 sayılı TCKnın 106/1-2. cümle maddesinde düzenlenen basit tehdit suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçu birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz. hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, birlikte işlenen mala zarar verme suçunun hüküm...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3304 E. , 2022/15010 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Mala zarar verme, sair tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sair tehdit suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesi olarak TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi yerine aynı Kanunun 151/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığın katılana karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan 5237 sayılı TCKnın 106/1-2. cümle maddesinde düzenlenen basit tehdit suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçu birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz. hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, birlikte işlenen mala zarar verme suçunun hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2.cümle ve 151/1. maddeleri uyarınca sair tehdit ve mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMKnın 253/3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCKnın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, sair tehdit ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3236 · K. 2022/16623

11 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3378 · K. 2022/14173

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33457 · K. 2022/10657

26 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24348 · K. 2022/5144

21 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/25635 · K. 2022/5766

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25079 · K. 2022/6477

4 Nisan 2022