Vasiyetname altına tanıklar tarafından yazılması şart olan şerhin tanıkların el yazıları ile olması gerekmez.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1945/13 K.1945/15 T.28.11.1945 VASİYETNAME TANIKLARININ ŞERHİ
VASİYETNAME ALTINA TANIKLAR TARAFINDAN YAZILMASI ŞART OLAN ŞERHİN TANIKLARIN EL YAZILARI İLE OLMASI GEREKMEZ.
Kanunu Medeni hükümleri dairesinde tanzim olunacak vasiyetname altına şahitler tarafından yazılması şart olan şerhin şahitlerin kendi el yazılariyle yazılması lâzım gelip gelmediği hususunda Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 30/4/1942 gün ve 647/1810 sayılı ilâmı ile Hukuk Genel Kurulunun 14/3/1945 gün ve 2/30/23 sayılı ilâmı arasında içtihat ayrılığı hasıl olduğundan keyfiyetin tevhidi içtihat yoliyle halli İkinci Hukuk Dairesi Başkanlığının 2/6/1945 gün ve 57/99 sayılı tezkereleriyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet incelenerek :
Sonuçta:
Vasiyetname, kanunun kabul ettiği şekillerde yapılabilecek bir tasarruf şeklidir. Vasiyetname, hükmü, ölümden sonra icra olunacak bir tasarruf olduğu ve bu zamanda ilgililer tarafından herhangi bir sebep ve bahane ile ileri sürülmesi ihtimal dışı olmıyan iddia ve itirazları artık sağ olmıyan vasiyetçinin gerçek irade ve arzusuna uygun surette karşılamak imkânsız bulunduğu için bunları vaktinde önleyici çarelerden olmak üzere daha vasiyetname yapılırken vasiyetçinin irade ve arzusunu tam yetki ve serbesti ve samimiyetle kullanıp belirtmesini sağlamak ve bu tasarrufun gerçek vukuunu tereddütsüz bir surette saptamak (tesbit etmek) gerekli görülmüş ve bu sebeple kanun, vasiyetnamenin yapılmasını diğer şekle bağlı tasarruflardan daha ileri bir dikkatle daha sıkı bir şekil çerçevesi içine sokmuştur.
Resmî vasiyetnamenin yapılmasında tanıklık (şahedet) başta gelen bir (tevsik) unsurudur. Tanıklar, Medeni Kanunun 481, 482 nci maddelerinin beyanı veçhile resmî vasiyetnameyi düzenlemekle görevli olanların yazacakları veya yazdıracakları belgeyi vasiyetçinin okumuş veya okuyamadığı halde bu senedin kendisine okunmuş olmasiyle gerçekten vasiyetname içinde yazılı olanların vasiyetçi tarafından son arzuları olmak üzere kabul edildiğini ve bu yolda iradesinin serbestçe belirtilmiş olduğunu ve o zaman da kendisini tasarrufa yetkili gördüklerini tevsik ile ödevlidirler.
Kanun bu muamelenin tam bir anlayış ve bilgi ile yapılmasını sağlamak için de 483 üncü madde ile tanıkların diğer nitelikleri arasında okur yazar olmaları şartını koymuştur. Tanıkların kanun uyarınca açıklanan bu ödevlerine ve tevsik amacına bakılınca; Medenî Kanunun 481 ve 482 nci maddelerinde yazılı suretlerle vasiyetnameye verilecek şerhin her halde tanıkların el yazısiyle yazılmış olmasının tevsik icabı ve zarureti olarak kanun maksudu bulunmadığı ve bu kimselerin tam bir anlayış ve bilgi ile bu şerhleri okuyarak altını elleriyle imza etmelerinin kanunun gözettiği tevsikı gereği gibi sağlıyacağı anlaşılır. Pek iyi bilinir ki, bir hukuki kaidenin konması ve kabulü bir amacı sağlamak içindir. Kaidelerin, kuralların mânalandırılmalarında bu amaca bakılmak, onu kollamak gerektir. Amacı aşan bir...