10.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Yasası’nın ikinci bölüm başlığında, İş Sözleşmesi, Feshi ve Türleri düzenlenmiştir. 4857 sayılı yasanın 8–16 maddeleri iş sözleşmesi türlerini genel anlamda hüküm altına almıştır. 4857 sayılı İş Yasası’nın 9. maddesine göre taraflar iş sözleşmesini kanun hükümleriyle getirilen sınırlamalar saklı kalmak koşuluyla ihtiyaçlarına uygun şekilde düzenleyebilir. İş sözleşmeleri belirli-belirsiz süreli, çalışma biçimleri bakımından tam-kısmı süreli veyahut deneme süreli ya da diğer türde oluşturulabilir. 4857 sayılı İş Yasası’nın 11 ve 12. Maddeleri ise belirli-belirsiz süreli iş sözleşmeleri ile belirli-belirsiz iş sözleşmesi ayrımının sınırlarını düzenlemiştir. 4857 sayılı İş Yasasının 11. maddesinde ise Belirli Süreli İş Sözleşmesinin usul ve esasları düzenlenmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesi esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıcından itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri belirli süreli olma özelliğini korurlar. 4857 sayılı İş Yasası’nın 22. maddesi hükümleri de dikkate alınarak işçinin mevcut belirsiz süreli iş sözleşmesi işçinin onayı ile belirli süreli iş sözleşmesine dönüştürülebilir. Belirsiz süreli iş sözleşmesinden belirli süreli iş sözleşmesine geçilmesi ve yapılan yeni iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Yasası’nın 11. maddesinde öngörülen yasal düzenlemeye uygun olması durumunda işçi ve işverenin yasal hak ve yükümlülüklerine değişiklikler olacaktır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.