Çalışma hayatının ihtiyaçları doğrultusunda daha önce belli ölçüde uygulama alanı bulan "çalışma sürelerinin denkleştirilmesi" uygulaması, 4857 sayılı İş Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile birlikte yasal dayanağına kavuşmuştur. Çalışma ilişkilerinde sıklıkla sınırları zorlanan bu denkleştirme uygulamasının tabi olduğu esaslar ile bu uygulamanın sınırları, emsal Yargıtay kararları ile belirlenmiştir. İş Kanunu’nda günlük çalışma sürelerine veya denkleştirme uygulamasına getirilen genel veya özel nitelikteki üst sınırlar denkleştirme uygulamasının da üst sınırını oluşturduğundan, bu süreleri aşan çalışmalar denkleştirme kapsamında değerlendirilmemektedir. Buna göre, günde 11 saatin üzerinde yapılan çalışmalar, gece çalışmalarının 7,5 saati aşan kısımları, çocuk ve genç işçiler için belirlenen özel çalışma sürelerini aşan çalışmalar, sağlık kuralları bakımından günde en çok 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işlerde belirlenen bu günlük sürelerin üzerinde yapılan çalışmalar ve denkleştirme döneminde haftalık ortalama 45 saati aşan çalışmalar ile 2 aydan (toplu iş sözleşmelerinde hüküm varsa 4 aydan) uzun süren denkleştirmelerde bu süreden sonraki dönemde haftalık 45 saati aşan tüm çalışmalar fazla çalışma olarak değerlendirilecektir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.