İşçinin işverene zarar vermesi durumunda ücretinden "tazminat karşılığında" kesinti yapılması konusunda mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 31’inci maddesinde "Zarar Karşılığı Kesinti" başlığı altında yer alan düzenlemeye, 4857 sayılı İş Kanunu’nda yer verilmemiştir. Bu nedenle, işçinin işverene verdiği zararın tazmini konusunda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun, 407’nci maddesinin uygulanması gerekmektedir. Nitekim, Kanun maddesinde "İşveren işçiden olan alacağı ile ücret borcunu işçinin rızası olmadıkça takas edemez. Ancak işçinin kasten sebebiyet verdiği yargı kararıyla sabit bir zarardan doğan alacaklar, ücretin haczedilebilir kısmı kadar takas edilebilir." denilmektedir. Borçlar Kanunu’nda takas yasağına iki istisna getirilmiştir. İşçi işverene kasten bir zarar vermiş olmalıdır. Bu takdirde işveren, kasten verilen zarardan doğan alacağını, işçinin rızasını aramaksızın ücret borcu ile takas edebilir. Ancak işverenin takas olanağı, İş Kanunu’nun 35’inci maddesi uyarınca, ücretin haczedilebilir olan dörtte birlik kısmı ile sınırlıdır. İşverenin uğradığı zararın işçinin kasıtlı davranışının yol açtığının yargı kararıyla kesinleşmiş olmalıdır. Takas yasağının kasten verilen zararlar dışında ikinci istisnası işçinin takasa olan rızası oluşturmaktadır. İşçinin bu konuda onayının bulunması halinde takasta herhangi bir sınırlamaya yer verilmemiştir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.