İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde, işçinin önelli fesih bildirimi ise aynı Kanunun 17. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, kanaatimce istifa olarak değerlendirilmelidir. Fesih, bozucu yenilik doğuran bir haktır ve karşı tarafın böyle bir hukuki işlem sonucu ortaya çıkan yeni durumu ileri sürme hakkı vardır. Süresine uyularak yapılan fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin ne zaman sona ereceği belirlenmiş olmakta ve bu sürenin sonunda feshe ilişkin irade beyanı iş sözleşmesini ortadan kaldırmaktadır. Taraflardan biri diğerine fesih bildiriminde bulunduktan sonra geçecek süre içinde tek taraflı olarak feshi geri alamaz, başka bir deyişle bundan rucü olunamaz. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmemiştir. İş sözleşmesi istifa ile sona eren işçi iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamayacaktır. İş Kanunu'nun, önelli fesih bildirimini düzenleyen 17. maddesi gereği işçi ayrıca işverene ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olabilecektir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.