DAVA : Tazminat (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 28/03/2022 KARAR TARİHİ : 08/05/2025 Mahkememize tevzi edilen dava dilekçesi mahkememiz esasının yukarıda belirtilen sırasına kaydedilip incelendi DAVA: Davacı vekili 28/03/2022 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; Davalının müvekkili iş yerinde 05/08/2019-19/09/2021 tarihleri arasında iş geliştirme ve dijital ürün yönetimi direktörü pozisyonunda çalıştığını, davalı ----- iş akdi sona erdikten sonra müvekkil şirketin faaliyet konusu olan turizm-tur operatörlüğü alanlarında çalışma yapan şirketlerde görev almamayı taahhüt etmesine rağmen, iş akdini sonlandırmasını takiben ------ Şirketinde işe başlayıp rekabet yasağını ihlal ettiğini iddia ederek 271.008,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; uyuşmazlığı incelemekle görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğunu,...
T.C. İstanbul Anadolu 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO : 2024/108 KARAR NO : 2025/405
DAVA : Tazminat (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 28/03/2022 KARAR TARİHİ : 08/05/2025
Mahkememize tevzi edilen dava dilekçesi mahkememiz esasının yukarıda belirtilen sırasına kaydedilip incelendi
DAVA: Davacı vekili 28/03/2022 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; Davalının müvekkili iş yerinde 05/08/2019-19/09/2021 tarihleri arasında iş geliştirme ve dijital ürün yönetimi direktörü pozisyonunda çalıştığını, davalı ----- iş akdi sona erdikten sonra müvekkil şirketin faaliyet konusu olan turizm-tur operatörlüğü alanlarında çalışma yapan şirketlerde görev almamayı taahhüt etmesine rağmen, iş akdini sonlandırmasını takiben ------ Şirketinde işe başlayıp rekabet yasağını ihlal ettiğini iddia ederek 271.008,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; uyuşmazlığı incelemekle görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğunu, görev itirazında bulunduklarını, davacı şirket'in, müvekkiline imzalatmış olduğu "rekabet etmeme taahhüdü" kanunun aradığı geçerlilik koşullarına haiz olmadığını, zira tarih içermemekte ve yalnızca taahhüdün zayıf tarafı olan müvekkili işçi aleyhine cezai şart öngörmekte olduğunu, bu durum da borçlar kanunun gabin hükümleri, TBK M. 182 ve TBK M. 420 uyarınca taahhüdün geçersizliği yaptırımını doğurduğunu, bunun yanı sıra müvekkilinin mesleği ve uzmanlığı gereği tek iş sahası ----- olmasına rağmen taahhütnamede yer bakımından bu ili sınırlamak yalnızca taahhüdü usulen geçerli kılmaya çalışma hamlesi olup hukuken kabulünün mümkün olmadığını, davacı şirket tarafından müvekkilinden zorla alınan taahhütnameyi bir rekabet koşulu olarak tanımlamak mümkün olmayıp adeta bir "kelepçeleme sözleşmesi" olduğunu, çünkü yaşamını maaşlı çalışan olarak idame ettiren ekonomik özgürlüğünü ve anayasal çalışma hürriyetini yok eden bir kimlik olduğunu, taahhütnamede konu yönünden sınırlamaya ilişkin bir düzenlemenin mevcut olmadığını, bu durum Yargıtay içtihatları ve mevzuat gereğince tek başına davanın reddini gerektirdiğini, hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemek kaydıyla; zarar meydana geldiğine ilişkin hiçbir bilgi veya belge sunamamış olan davacının astronomik düzeyde cezai şart tahsilini talep etmesi kabul edilebilir olmadığını, müvekkilinin davacı şirket bünyesinde 17.500-TL brüt ücretle işe başlamış olup taahhütnamede kararlaştırılan 6 aylık brüt ücret de bu maaş koşulları göz önünde bulundurularak belirlendiğini, davacı şirket bu meblağları katbekat aşarak; neye istinaden belirlendiği meçhul olan 271.008,00-TL tutarında astronomik bir ceza-i şart talep ederek haksız kazanç elde etme amacı güttüğünü, müvekkilinin davacı şirket bünyesindeyken çalışmış olduğu pozisyon iş ve/veya müşteri sırlarını bilebilecek bir mevki olmayıp bu nedenle zorla imzalatılan taahhüt baştan konusuz olduğunu beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Dava, rekabet yasağı s...