Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettikleri anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine...
1. Ceza Dairesi 2025/3920 E. , 2025/5834 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/422 E., 2025/339 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettikleri anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/261 Esas, 2021/537 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca (10) kez 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2022/422 Esas, 2025/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; delil takdirinin üst mahkemeye ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olduğundan bahisle suç vasfına ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın katılanlar, mağdur ve şikayetçi ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması, tartışmanın dönüştüğü aniden gelişen kavganın hareketli ortamında tüfekle şahısları yaralaması, hayati tehlikeye neden olan yaralanmalarının bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2022/422 Esas, 2025/339 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısınca öne sürül...