Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2025/91 · K. 2025/599
YargıtayHukuk Genel Kurulu

Hukuk Genel Kurulu E:2025/91 K:2025/599

E. 2025/91K. 2025/5997 Ekim 2025
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 30.12.2022 tarihli ve 2022/1534 Esas, 2022/17194 Karar sayılı BOZMA Kararı Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca verilen kararın yeni hüküm olduğu gerekçesiyle incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2025/91 E. , 2025/599 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2023/401 E., 2024/120 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 30.12.2022 tarihli ve 2022/1534 Esas, 2022/17194 Karar sayılı BOZMA Kararı

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca verilen kararın yeni hüküm olduğu gerekçesiyle incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda karar yeniden bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin Zonguldak Belediyesinden 2009 yılında ihale aldığını, ihalenin başından 01.03.2011 tarihine kadar 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) 81. maddesinin (ı) bendi gereğince %5 Hazine yardımından yararlandığını 25.02.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (6111 sayılı Kanun) 38. maddesi ile 5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinde yapılan değişiklik ile kamudan ihale alan işyerleri için Hazine teşviklerinin kaldırıldığını, ancak 6111 sayılı Kanun’un geçici 8. maddesindeki düzenlemeye göre 01.03.2011 tarihinden önce ilanı yapılmış ya da ihalesi tamamlanmış işler hakkında sözü edilen değişikliğin uygulanmaması gerektiğini, buna rağmen Kurumun 01.03.2011 tarihinden itibaren müvekkili şirketi Hazine teşvikinden yaralandırmayarak fazladan prim tahsil ettiğini ileri sürerek fazladan alınan 119.256,71 TL’nin davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili; davacı şirketin 01.03.2011 tarihine kadar Hazine yardımından yararlandığını, 5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde 6111 sayılı Kanun’un 38. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası 01.03.2011 tarihinden sonraki dönemde bu teşvikten yararlanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı İlk Derece Mahkemesinin 04.08.2016 tarihli ve 2016/485 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile; 5510 sayılı Kanun’un...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 10

X. Kanun önünde eşitlik

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 341

İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar44

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 362

Temyiz edilemeyen kararlar56

Benzer Kararlar

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2025/790 · K. 2025/934

24 Aralık 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2025/49 · K. 2025/487

13 Temmuz 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2025/378 · K. 2025/494

9 Eylül 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2025/233 · K. 2025/624

14 Ekim 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2024/792 · K. 2025/555

23 Eylül 2025

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2025/26 · K. 2025/608

7 Ekim 2025