Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,...
1. Ceza Dairesi 2025/7853 E. , 2025/9156 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1927 E., 2025/655 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2023/282 Esas, 2024/198 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.04.2025 tarihli ve 2024/1927 Esas, 2025/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfına ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE Sanığın katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması, tartışmanın dönüştüğü aniden gelişen kavganın hareketli ortamında kesici alet ile katılanı yaralaması, katılanın aldığı darbe sayısı ve hayati tehlikeye neden olan bir adet yaralanmasının bulunması, sanığın bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.04.2025 tarihli ve 2024/1927 Esas, ...