Yasa dairesinde tutuklandığı suçtan beraat eden sanığın, 466 sayılı Yasa gereğince açtığı tazminat davasına bakan mahkemenin, Yargıtay'dan geçmeden kesinleşen beraat kararının dayandığı delillere serbestçe incelemesi ve sonucuna göre tazminat isteği hakkında bir karar vermesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 1/10/1973 gün, 221-594 sayılı, 3/5/1976 gün, 174-218 sayılı, 14/2/1977 gün, 1/27-64 sayılı ve Birinci Ceza Dairesinin 27/11/1975 gün, 3291-3805 sayılı kararları ile aynı şekilde açılan tazminat davasına bakan mahkemenin, kesinleşen beraat kararını eleştirerek tazminat isteğini reddetmeye yetkisi olmadığı hakkındaki Birinci Ceza Dairesinin 28/12/1976 gün, 3995-4190 sayılı diğer kararı arasında içtihat aykırılığı bulunduğu ve aykırılığın içtihatları birleştirme yolu ile giderilmesi gerektiği Birinci Ceza Dairesi Başkanlığının 14/3/1977 gün ve 57 sayılı yazısiyle...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1977/1 K.1977/1 T.2.5.1977 R.Gazete No. 15963 R.G. Tarihi: 11.6.1977 SUÇTAN BERAAT DURUMUNDA SANIĞA TAZMİNAT YASA DAİRESİNDE TUTUKLANDIĞI SUÇTAN BERAAT EDEN SANIĞIN, KANUN DIŞI YAKALANAN VEYA TUTUKLANAN KİMSELERE TAZMİNAT VERİLMESİ HAKKINDAKİ 466 SAYILI YASANIN 2. MADDESİ GEREĞİNCE AÇTIĞI TAZMİNAT DAVASINA BAKAN MAHKEMENİN YARGITAYDAN GEÇMEDEN KESİNLEŞEN BERAAT KARARINI SÜBUT YÖNÜNDEN İNCELEMEYE YETKİLİ DEĞİLDİR. I- Giriş Yasa dairesinde tutuklandığı suçtan beraat eden sanığın, 466 sayılı Yasa gereğince açtığı tazminat davasına bakan mahkemenin, Yargıtay'dan geçmeden kesinleşen beraat kararının dayandığı delillere serbestçe incelemesi ve sonucuna göre tazminat isteği hakkında bir karar vermesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 1/10/1973 gün, 221-594 sayılı, 3/5/1976 gün, 174-218 sayılı, 14/2/1977 gün, 1/27-64 sayılı ve Birinci Ceza Dairesinin 27/11/1975 gün, 3291-3805 sayılı kararları ile aynı şekilde açılan tazminat davasına bakan mahkemenin, kesinleşen beraat kararını eleştirerek tazminat isteğini reddetmeye yetkisi olmadığı hakkındaki Birinci Ceza Dairesinin 28/12/1976 gün, 3995-4190 sayılı diğer kararı arasında içtihat aykırılığı bulunduğu ve aykırılığın içtihatları birleştirme yolu ile giderilmesi gerektiği Birinci Ceza Dairesi Başkanlığının 14/3/1977 gün ve 57 sayılı yazısiyle bildirilmesi üzerine konuyu inceleyen Yargıtay Birinci Başkanlık Divanı, kararlar arasında içtihat aykırılığı bulunduğuna ve aykırılığın içtihatları birleştirme yolu ile giderilmesine karar vermesile 2/5/1977 günü Yargıtay Birinci Başkanının Başkanlığında toplanan Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunda Raportör Üye tarafından konu hakkında gerekli açıklamalar yapılmış ve anılan kararlar arasında aykırılık bulunduğuna ve içtihatların birleştirilmesine oybirliğiyle karar verildikten sonra işin incelenmesine başlanmıştır. II- Aykırı görüşteki kararlar A- a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 1/10/1973 gün ve 221-594 sayılı kararında; (Kesinleşen karar asıl suça ait olup tazminat konusunda «muhkem kaziye» den bahsedilemiyeceği cihetle buna ilişkin tereddütler yerinde görülmemiştir. 466 sayılı Yasanın 4. maddesinde ele alınan ihmal veya kusurlu hareketlerin anlaşılabilmesi de, beraat hükmüne konu olan ceza dosyasının eksiksiz olarak incelenmesine bağlıdır. Aksi halde eksik incelemeye dayanan ve isabetli olmayan beraat hükümlerinden yararlanılarak devletten haksız tazminat alma eğilimlerinin yasa koyucunun amacına aykırı olarak gelişmesini önlemek mümkün olmayacaktır. Sosyal koşulların da gözönünde tutulması sonunda, delil durumunun incelenmesi kaçınılmaz bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Bu ilkenin kabulünden sonra tazminata ilişkin hüküm ve ilgili Ceza dosyası üzerinde yapılan incelemede: Davacı, sanık sıfatıyla alınan savunmalarında mağdure ile birlikte şehir içinde ve dışında bir süre dolaştığını kabul etmiştir. Mağdure ile olaydan sonra evlendiği kocasıda hazırlık ve ilk soruşturmadaki a...