İş kazasına uğrayan sigortalı işçilerin kazaya uğramalarına sebebiyet verenler hakkında açılan ceza dâvalarına İşçi Sigortaları Kurumunun müdahale edebilip edemiyeceği hususunda Birinci Ceza Dairesinin 13/11/1951 tarih ve 2343/2337 sayılı karariyle Dördüncü Ceza Dairesinin 21/2/1950 tarih ve 1268/2214 ve 5/2/1952 tarih ve 529/1203 sayılı kararları arasında hasıl olan içtihat ihtilâfının halli istenmekle keyfiyet içtihadı birleştirme ceza kısmı umumi heyetince tetkik ve müzakere olundu: İş kazalarından doğan ceza davalarına bu yüzden mutazarrır olan mağdur veya ölümü halinde zarar gören mirascı veya sair hak sahiplerinin müdahale edebileceğine göre İşçi Sigortaları Kurumu ve ceza dâvalariyle doğrudan doğruya ilgili sayılamaz. Suçdan zarar görenlere kurumun kanunen bir menfaat teminine mecbur olması hukuki bir muamele ve taahhüt mahiyetini haiz olup bu hal, kuruma âmme dâvasına müdahale...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Genel Kurulu E.1953/15 K.1957/19 T.3.6.1957 R.Gazete No. 9670 R.G. Tarihi: 1.8.1957 İŞ KAZALARINDAN DOĞAN CEZA DAVALARI İŞÇİ SİGORTALARI KURUMU, İŞ KAZALARINDAN DOĞAN CEZA DAVALARINA MÜDAHALE EDEMEZ. İş kazasına uğrayan sigortalı işçilerin kazaya uğramalarına sebebiyet verenler hakkında açılan ceza dâvalarına İşçi Sigortaları Kurumunun müdahale edebilip edemiyeceği hususunda Birinci Ceza Dairesinin 13/11/1951 tarih ve 2343/2337 sayılı karariyle Dördüncü Ceza Dairesinin 21/2/1950 tarih ve 1268/2214 ve 5/2/1952 tarih ve 529/1203 sayılı kararları arasında hasıl olan içtihat ihtilâfının halli istenmekle keyfiyet içtihadı birleştirme ceza kısmı umumi heyetince tetkik ve müzakere olundu: İş kazalarından doğan ceza davalarına bu yüzden mutazarrır olan mağdur veya ölümü halinde zarar gören mirascı veya sair hak sahiplerinin müdahale edebileceğine göre İşçi Sigortaları Kurumu ve ceza dâvalariyle doğrudan doğruya ilgili sayılamaz. Suçdan zarar görenlere kurumun kanunen bir menfaat teminine mecbur olması hukuki bir muamele ve taahhüt mahiyetini haiz olup bu hal, kuruma âmme dâvasına müdahale yetkisini ve maznunun cezasını istemek hakkını bahşetmemek icabeder. Kurum, hukuk mahkemesinde sağladığı menfaat karşılığını alâkalılardan istemek hakkını haizdir. Esasen sadece şahsi hak talebinde bulunabilmek de ceza dâvasına müdahale edebilmek yetkisini tevlit edememek iktiza eder. Ceza Usulünün 365 inci maddesinin sârih hükmüne göre şahsi hak talebi, ancak, müdahalenin kabulünden sonra dermeyan edilebilir. 4772 sayılı kanunun 62 nci maddesinde (Bu soruşturmaların amacı ancak sigortalı ile hak sahibi kimselerin ve İşçi Sigortaları İdaresinin haklarını tespit etmektir. İşte görülecek suç niteliği dolayısiyle yapılacak ceza ve kovuşdurma ve soruşturmaları Ceza Mahkemeleri Usulü Kanununa göre yürütülür. Şu kadar ki, İşçi Sigortaları İdaresi ilgili C. Müddeiumumiliğinden bu yoldaki soruşturmaların sonucu hakkında bilgi alabilir.) denilmektedir. Görülüyor ki, müdahale hususunda 62 nci madde Ceza Mahkemeleri Usulü Kanununun koyduğu esaslar üzerinde hiç bir takyidi hüküm vazetmemiştir. Bilâkis C. Müddeiumumiliğinden soruşturmaların sonucu hakkında bilgi istemeğe dair hüküm, kurumun ceza dâvasında hazır bulunamıyacağına, ancak, neticeyi C. Müddeiumumiliği yoliyle öğrenebileceğine delâlet etmektedir. Sonuç: İşçi Sigortaları Kurumunun iş kazalarından doğan ceza dâvalarına müdahale edemiyeceğine birinci müzakerede ittifakla 3/6/1957 tarihinde karar verildi. ----------o----------