Usul Kanunlariyle mevzu para cezalarının 5435 sayılı kanunun ikinci maddesi mücibince artırmağa tabi olup olmadığı hakkındaki Temyiz Dördüncü Hukuk Dairesinin 25/11/1949 tarih ve 9207/6225 sayılı ilâmiyle Temyiz Dördüncü Ceza Dairesinin 18/1/1951 tarih ve 274/274 sayılı ilâmı arasında mübayenet husule geldiğinden bahisle itilâfın içtihadı birleştirme yoliyle halli C. Başmüddeiumumiliğinin 21/5/1951 tarih ve 820 sayılı yazısiyle istenmesi üzerine keyfiyet Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde görüşülüp düşünüldü : Tetkik olunan Dördüncü Hukuk ilâmında; Reddi Hâkim talebinin reddine karar verilmesi sebebiyle usul hükümlerine göre hükmedilen para cezalarının terhibî mahiyeti olmadığından ve medenî bir hakkın istimalinden doğma ve inzibatî mahiyeti haiz bulunduğundan bahisle cezayı artıran mahallî mahkeme kararı bozulmuş; Dördüncü Ceza Dairesi ilâmında ise, kanundaki istisna dışında bütün...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1951/6 K.1953/1 T.4.3.1953 R.Gazete No. 8433 R.G. Tarihi: 16.6.1953 PARA CEZALARINDA MİSİL ARTIRMA VERGİ VE RESİM ZAM CEZALARİYLE, TAZMİNAT KABİLİNDEN OLUP MÜTEZAYİT NİSPETE TABİ BULUNAN PARA CEZALARI MÜSTESNA OLMAK ÜZERE İNZİBATİ MAHİYETTE DAHİ OLSA, BÜTÜN KANUN VE NİZAMLARDA MEVCUT VE HER NEVİDEN PARA CEZALARI MİSİL ARTIRMASINA TABİDİR. Usul Kanunlariyle mevzu para cezalarının 5435 sayılı kanunun ikinci maddesi mücibince artırmağa tabi olup olmadığı hakkındaki Temyiz Dördüncü Hukuk Dairesinin 25/11/1949 tarih ve 9207/6225 sayılı ilâmiyle Temyiz Dördüncü Ceza Dairesinin 18/1/1951 tarih ve 274/274 sayılı ilâmı arasında mübayenet husule geldiğinden bahisle itilâfın içtihadı birleştirme yoliyle halli C. Başmüddeiumumiliğinin 21/5/1951 tarih ve 820 sayılı yazısiyle istenmesi üzerine keyfiyet Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde görüşülüp düşünüldü : Tetkik olunan Dördüncü Hukuk ilâmında; Reddi Hâkim talebinin reddine karar verilmesi sebebiyle usul hükümlerine göre hükmedilen para cezalarının terhibî mahiyeti olmadığından ve medenî bir hakkın istimalinden doğma ve inzibatî mahiyeti haiz bulunduğundan bahisle cezayı artıran mahallî mahkeme kararı bozulmuş; Dördüncü Ceza Dairesi ilâmında ise, kanundaki istisna dışında bütün para cezalarının 5435 sayılı kanunun ikinci maddesi mucibince artırmağa tabi olduğu ileri sürülerek yazılı emre dayanan itirazı reddedilmiştir. Dördüncü Hukuk Dairesi noktai nazarını müdafaa edenler, usul kanunlarındaki para cezalarının inzibati mahiyette olması hasebiyle artırmağa tabi tutulamıyacaklarını ve esasen Türk Ceza Kanununun bazı maddelerinin değiştirilmesine dair olan kanun adını taşıyan 5435 sayılı kanunun usul kanunundaki para cezalarını şümulüne almış olmasının vârit görülemiyeceğini ve yine Ceza Kanununun 10 uncu maddesinde, Türk Ceza Kanunundaki hükümlerin hususi kanunların buna muhalif olmıyan mevaddı hakkında tatbik olunur denilmesi de umumi kanunlarda yapılan değişmelerin hususi bir sarahat olmadığı takdirde hususi kanunlara tatbik olunamıyacağını teyit ettiğini ve bahsi geçen 5435 sayılı kanunun bir sayılı geçici maddesinde suç karşılığı verilen para cezalarının hapse tahvilinden bahsedilmesi de kanunun mevzuunun suça karşı hükmolunan para cezaları olduğunda şüphe bırakmadığını ileri sürerek kanaatları müstenidatını izah etmişlerdir. Her iki dairenin usul kanunlarındaki para cezalarının inzibatî mahiyette olduğunda ittifak ettikleri tebarüz ettirildikten sonra esas hakkında aşağıda yazılı surette inceleme yapıldı. Şöyle ki: 5435 sayılı kanun, denildiği gibi munhasıran Ceza Kanununa taallûk eden bir kanun değildir. Nitekim ikinci maddesiyle, bütün kanun ve tüzüklerdeki para cezalarını şümulüne almış ve dördüncü maddesiyle cezayı nakdilerin 5 misline iblâğı hakkındaki 222 sayılı kanunu ilga etmiştir. Kanunun metin ve münderecatı bu kadar açık iken adından istidlâl suretiyle yalnız Ceza Kanununun bazı maddelerini tadil eden bir kanun olduğunun kabul edilmesine hukukî imkâ...