İş aktinin iş veren tarafından, 1475 sayılı iş kanununun 16 ncı maddesine dayanılarak feshi halinde, feshin muteber olabilmesi için, fesih hakkındaki irade beyanının işçiye yazı ile bildirilmesişart değildir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1958/28 K.1959/17 T.18.2.1959 R.Gazete No. 10234 R.G. Tarihi: 23.6.1959 İŞ AKDİNİN FESHİ İŞ AKTİNİN İŞ VEREN TARAFINDAN, 1475 SAYILI İŞ KANUNUNUN 16 NCI MADDESİNE DAYANILARAK FESHİ HALİNDE, FESHİN MUTEBER OLABİLMESİ İÇİN, FESİH HAKKINDAKİ İRADE BEYANININ İŞÇİYE YAZI İLE BİLDİRİLMESİ ŞART DEĞİLDİR. İş akdinin işveren tarafından, İş Kanununun 16 ncı maddesine, yani muhık sebebe dayanılarak, akdin sonu veya ihbar süresi beklenilmeksizin feshi halinde fesih iradesinin işçiye yazı ile bildirilmesinin ihbarın muteberliği için şart olup olmadığı, daha umumi bir ifade ile İş Kanununun ihbarların ne şekilde yapılacağını gösteren 6 ncı maddesinin kabul ettiği şeklin bir muteberlik şekli mi, yoksa bir ispat şekli mi olduğu hususunda Temyiz Mahkemesi Umumi Heyetinin 8/1/1958 tarih, esas: 4/7, karar: 1 sayılı kararı ile 12/2/1958 tarih esas: 4/17, karar: 10 sayılı kararı arasında içtihat aykırılığı olduğu bildirilerek bunun giderilmesi istenilmekle Temyiz Mahkemesi Tevhidi İçtihat Büyük Heyetinde mesele müzakere edildi. Hukuk Umumî Heyetinin 8/1/1958 tarih, esas: 4/7, karar: 1 sayılı kararında İş Kanununun 16 ncı maddesine dayanılarak iş akdinin muteber bir şekilde feshedilebilmesi için işverenin feshe mütaallik iradesinin, İş Kanununun 6 ncı maddesine uygun olarak, yani yazı ile işçiye bildirilmesi gerekdiği, bu şekilde yapılmıyan fesih ihbarının muteber olamıyacağı, yani İş Kanununun 6 ncı maddesi ile kabul edilen şeklin bir muteberlik şekli olduğu kabul edildiği halde, 12/2/1958 tarih, esas: 4/17, karar: 10 sayılı kararla fesih iradesinin işçiye yazı ile bildirilmesinin bir muteberlik şekli olmadığı, yani bahis konusu madde ile kabul edilen şeklin sadece bir ispat şekli olduğu kabul edilmiştir. Şu hale göre Hukuk Umumi Heyetinin bu iki kararı arasında giderilmesi icap eden açık bir içtihat aykırılığı vardır. Borçlar Kanunu, kaide olarak, akitlerin muteberliğini hususi bir şekle tabi tutmamıştır. Tarafların karşılıklı ve birbirlerine uygun surette rızalarını beyan etmeleriyle akit tamam olur (Borçlar Kanunu madde 1. madde 11 fıkra 1). Vazıı kanun yalnız hususi surette ehemmiyetli veya tehlikeli saydığı bazı muamelelerin muayyen şekilde yapılmasını emretmiştir. Bununla da muamelenin yapılmasından önce alâkalıların iyi düşünmelerinin, muameleye vuzuh ve katiyet vermelerinin ve nihayet ihtilâf halinde muameleyi ve bunun hükümlerini kolayca ispat edebilmelerinin temini arzu edilmiştir. Kanunun emrettiği şekil halkın esasına taallûk ve tesir ediyorsa hukukî muamele ancak emredilmiş olan şekle riayet edilmesi halinde muteber olur. Bu takdirde muteberlik şeklinden bahsolunur. Bazı hallerde ise şekil bir muhakeme usulü kaidesidir. Bu takdirde de şekil hukukî muamelenin bir muteberiyet şartı değil sadece ispat için aranan bir şarttır. İş Kanunu esas itibariyle iş akdinin muteberliğini her hangi bir şekle tâbi tutmamıştır. Yalnız 9 uncu maddesi ile müddeti bir sene veya daha fazla olan sürekli iş akitlerinin, 11 inci...