Genel ve katma bütçeli dairelere ait olup sadece mensuplarına hizmet veren, kar amacı gütmeyen, üçüncü şahıslara kiralanmayan lokallerin ticari faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği hk.
Danıştay 9. Daire E. 2000/4206 K. 2003/796 T. 6.3.2003 KAR AMACI GÜTMEYEN LOKALLER GENEL VE KATMA BÜTÇELİ DAİRELERE AİT OLUP SADECE MENSUPLARINA HİZMET VEREN, KAR AMACI GÜTMEYEN, ÜÇÜNCÜ ŞAHISLARA KİRALANMAYAN LOKALLERİN TİCARİ FAALİYET KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLEMEYECEĞİ HK. (5422/md. 7) Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Üniversitesi Rektörlüğü Vekilleri: Av. .... - Av. .... İstemin Özeti: Davacı kurum tarafından işletilen kantin ve kafeteryadan dolayı 1998/Mayıs, Haziran dönemi katma değer vergisi beyannamelerinin verilmediğinden bahisle takdir olunan matrah üzerinden tarh olunan ağır kusur cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 7. maddesinin 13. bendinde, genel ve katma bütçeli dairelere ait olup sadece mensuplarına hizmet veren kar amacı gütmeyen ve üçüncü kişilere kiralanmayan kreş, konuk evleri ve bunların kantinlerinin kurumlar vergisinden muaf olduğunun hükme bağlandığı, Maliye Bakanlığının konu ile ilgili 24572 sayılı muktezasında ise üniversitelerdeki kantin ve kafeteryaların idare tarafından işletilmesinin ticari faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak müstecirler tarafından kiralanarak işletilmesi halinde katma değer vergisine tabi olacağının açıklandığı, davacı kurum tarafından işletilen kantin ve kafeteryanın ticari amaçla işletildiği, ya da üçüncü kişilerle kiraya verildiği yönünde herhangi bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından yapılan cezalı tarhiyatta isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden .... Vergi Mahkemesinin 23.5.2000 tarih ve 2000/286 sayılı kararının; yapılan cezalı tarhiyatın yasal olduğu ve onanması gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Cevap verilmemiştir. Danıştay Savcısı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'in Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına 6.3.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ----------o----------