Turizm işletme belgesine sahip birinci sınıf içkili lokanta olan işletmenin eğlence yeri olarak kabul edilemeyeceği, eğlence düzenlediği ve eğlence vergisi ödemediği hususunun kanunen geçerli belge ile tespit edilmediği, daha önce düzenlenen eğlence günleri emsal alınarak tarh dönemi için cezalı eğlence vergisi salınmasının mümkün olmadığı hakkında.
Danıştay 9. Daire E. 2000/2607 K. 2001/115 T. 18.1.2001 TURİZM İŞLETME BELGESİ EĞLENCE VERGİSİ EĞLENCE YERİ İÇKİLİ LOKANTA TURİZM İŞLETME BELGESİNE SAHİP BİRİNCİ SINIF İÇKİLİ LOKANTA OLAN İŞLETMENİN EĞLENCE YERİ OLARAK KABUL EDİLEMEYECEĞİ, EĞLENCE DÜZENLEDİĞİ VE EĞLENCE VERGİSİ ÖDEMEDİĞİ HUSUSUNUN KANUNEN GEÇERLİ BELGE İLE TESPİT EDİLMEDİĞİ, DAHA ÖNCE DÜZENLENEN EĞLENCE GÜNLERİ EMSAL ALINARAK TARH DÖNEMİ İÇİN CEZALI EĞLENCE VERGİSİ SALINMASININ MÜMKÜN OLMADIĞI HAKKINDA. 2464/md. 20 İstemin Özeti: Yükümlü adına 1998 yılı Eylül dönemi için tarh olunan kusur cezalı eğlence vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı; turizm işletme belgesine sahip birinci sınıf içkili lokanta olan işletmenin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 20/3. maddesine göre eğlence yeri olarak kabul edilemeyeceği, sözü edilen Yasanın anılan maddesindeki "gibi" kelimesinin içkili lokantaları kapsamadığı, davacı müzikli eğlence düzenlediğinde kişi başına bilet verdiği ve belediyeye müracaat ederek bilet adedine göre eğlence vergisini ödediği, diğer günlerde ise birinci sınıf içkili lokanta olarak hizmet verdiği, teklif döneminde müzikli eğlence düzenlediği ve eğlence vergisi ödemediği hususunun kanunen geçerli belge ile tespit edilmediği, daha önce düzenlenen eğlence günleri emsal alınarak tarh dönemi için cezalı eğlence vergisi salınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle kabul ederek kusur cezalı eğlence vergisini kaldıran... Vergi Mahkemesinin... tarih ve... sayılı kararının; yükümlünün işlettiği lokantada haftada altı gün sanatçı ve grup eşliğinde canlı müzik yayını yapıldığı, bu hususun gazete ilanları ve yapılan yoklamalarla da tespitli bulunduğu, eğlence vergisi alınmasının yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Usul ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. Savcı ?.Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ?.Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen... Vergi Mahkemesinin... tarih ve... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığı gibi tarhiyat dönemi içinde vergisi ödenen günler dışında da canlı müzik eşliğinde eğlence düzenlendiği konusunda dosyada somut tespit de olmadığı anlaşıldığından, Temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına, ...- lira ilam harcının ...