İşgal harcı alınabilmesi için işgal edilen yerin umumun istifadesine sunulmuş olması gerektiği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1999/1807 K. 2000/3 T. 18.1.2000 İŞGAL HARCI MÜKELLEFİYETİ İŞGAL HARCI ALINABİLMESİ İÇİN İŞGAL EDİLEN YERİN UMUMUN İSTİFADESİNE SUNULMUŞ OLMASI GEREKTİĞİ HK. 2464/md. 52 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Belediye Başkanlığı Karşı Taraf : ... Makina Sanayi ve Tic. A.Ş. Vekilleri : Av. ... İstemin Özeti : .... Yardımlaşma Kurumuna ait olan ve daha sonra yeşil alan olmak üzere .... Belediye Başkanlığına terk edilen yerin işgal edildiği nedeniyle 1997 yılı Ocak ila Ağustos ayları için tarh edilen kusur cezalı işgal harcına karşı açılan davayı; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 52. maddesinde, belediye sınırları içinde bulunan, pazar ve panayır kurulan yerlerin, meydanların, mezat yerlerinin, yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden bir kısmının herhangi bir maksat için geçici olarak işgalinin işgal harcına tabi olduğunun hükme bağlandığı, bu hükme göre işgal harcı alınabilmesi için işgal edilen yerin maddede sayılan umuma ait yerlerden olmasının yanı sıra fiilen umumun istifadesine sunulmuş olması gerektiği, olayda, .... tarafından davalı idareye terk edilen yerin 2464 sayılı Kanunun 52. maddesinde sayılan yerlerden olup olmadığının tespiti amacıyla 14.12.1998 tarihinde verilen ara kararına davalı idare tarafından verilen cevabi yazıda, söz konusu yerin 15.8.1996 tarihinden itibaren belediyenin mülkiyetinde olduğunun belirtildiği, fiilen umumun hizmetine sunulduğu hakkında bir belgenin gönderilmediği, bu nedenle yapılan tarhiyatta isabet bulunmadığı gerekçesi ile kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden ... Vergi Mahkemesinin 13.1.1999 tarih ve 1999/32 sayılı kararının; uyuşmazlık konusu yerin umuma ait yerler kapsamında olduğu, yeşil alan üzerinde fabrika bulunduğu, yapılan tarhiyatta isabetsizlik olmadığı ileri sürülerek bozulması isteminden ibarettir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Savcı ...'in Düşüncesi : Uyuşmazlık konusu yerin, durumuna göre kira konusu edilir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'nun Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen .... Vergi Mahkemesinin 13.1.1999 tarih ve 1999/32 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına, 4.240.000.- lira ilam harcının temyiz...