Faturaların alt ve üst nüshalarının birbirleriyle uyumlu olması gerektiği hk.
Danıştay 7. Daire E. 2000/8006 K. 2002/3641 T. 19.11.2002 FATURALARIN ALT VE ÜST NÜSHALARININ UYUMU FATURALARIN ALT VE ÜST NÜSHALARININ BİRBİRLERİYLE UYUMLU OLMASI GEREKTİĞİ HK. 213/md. 229 , 231 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Limited Şirketi İstemin Özeti: 1997 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca davacı Şirket adına Eylül/1997 dönemi için salınan katma değer vergisine ve kesilen kaçakçılık cezasına ilişkin işlemi; davacı Şirketin katma değer vergisi indiriminde kullandığı faturaları düzenleyen firmalardan ....'ın, davacı Şirkete düzenlediği faturaların, alt ve üst nüshalarının farklı meblağlar içerdiği ve bu değişikliğin davacı Şirket tarafından yapıldığı ileri sürülmüş ise de; olayın özelliğine göre mutad olmayan durumun iddia edilmesi halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olması karşısında; sözü edilen faturaların alt ve üst nüshalarındaki farklılığın davacı Şirket yetkililerinden kaynaklandığını kanıtlamaya yetecek nitelikte tespitler bulunmadığı gerekçesiyle iptal eden .... Vergi Mahkemesinin 29.9.1999 gün ve E: 1999/133; K: 1999/348 sayılı kararının; yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ....'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 229'uncu maddesinde, fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika olarak tanımlanmış; 230'uncu maddesinde; faturada malın veya işin fiyatı ve tutarının bulunacağı, 231'inci maddesinde ise, faturaların en az bir asıl ve bir örnek olarak düzenleneceği belirtilmiştir. Diğer taraftan, adı geçen Kanunun 3'üncü maddesinin (B) bendinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, iktisadi ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı hükmü yer almıştır. Dosyanın incelenmesinden, davacı Şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, .... tarafından düzenlenen iki faturanın, alt ...