Motorlu taşıtlar vergisinin her yıl ocak ayının başında tahakkuk etmiş sayılacağı, ayrıca tebliğine gerek bulunmadığı hk.
Danıştay 7. Daire E. 1998/2327 K. 1998/2879 T. 17.9.1998 MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİNİN TAHAKKUKU MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİNİN HER YIL OCAK AYININ BAŞINDA TAHAKKUK ETMİŞ SAYILACAĞI, AYRICA TEBLİĞİNE GEREK BULUNMADIĞI HK. 197/md. 9 Temyiz İsteminde Bulunan: T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: : Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü tarafından 06 PE 392 plakalı araç için ihtirazi kayıtla ödenen motorlu taşıtlar vergisinin ikinci taksitinin iadesi istemiyle açılan davayı; 197 sayılı Yasanın 9'uncu maddesinden bahsedilerek, anılan yasa hükmüne göre, mükellefiyet devam ettiği sürece, motorlu taşıtlar vergisinin ayrıca tebliğ olunmayacağı ve verginin takvim yılının ilk gününde tebliğ edilmiş sayıldığı, bu durumda yükümlü kurumun mülkiyetinde bulunan araç için, 1986 yılı motorlu taşıtlar vergisi tahakkuku, mali yılbaşı olarak Ocak ayının ilk gününde tebliğ edilmiş sayıldığından, ihtirazi kayıtla ödenen verginin iadesi istemiyle 16.7.1986 tarihinde açılan davanın süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle süre aşımı yönünden reddeden ... Vergi Mahkemesinin 3.12.1987 gün ve E:1986/431; K:1987/1041 sayılı kararının: kurumlarının motorlu taşıtlar vergisinden muaf olduğu, bu durumda ihtirazi kayıtla ödenen verginin iade edilmesi gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine; kararın onanmasına; 1.569.400.- (Birmilyonbeşyüzaltmışdokuzbindörtyüz) lira maktu karar harcının temyiz edenden alınmasına, 17.9.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 197 madde 197 9