Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2012/6717 · K. 2015/86
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:2012/6717 Karar No:2015/86

E. 2012/6717K. 2015/862 Şubat 2015
işi bırakmamükellefiyetin terkiniözel usulsüzlük cezası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

İdarece faaliyetine devam etmediği yoklamayla tespit edilen davacının en geç bu tarih itibariyle mükellefiyetinin re'sen terkin edilmesi gerektiği hakkında.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 2012/6717 K. 2015/86 T. 2.2.2015 İŞİ BIRAKMA MÜKELLEFİYETİN TERKİNİ ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASI İDARECE FAALİYETİNE DEVAM ETMEDİĞİ YOKLAMAYLA TESPİT EDİLEN DAVACININ EN GEÇ BU TARİH İTİBARİYLE MÜKELLEFİYETİNİN RE'SEN TERKİN EDİLMESİ GEREKTİĞİ HAKKINDA. 213/md. 160 , 161 , 163 , mük.md.355 İstemin Özeti: Davacı adına, 2009 yılına ilişkin muhtelif beyannamelerini elektronik ortamda vermemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355'inci uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. İstanbul 10. Vergi Mahkemesi 31.05.2012 günlü ve E:2011/2527, K:2012/1157 sayılı kararıyla; mükellefiyeti devam ettiği görülen davacının ihtilaflı dönemde beyannamelerini elektronik ortamda vermediğinin sabit olduğu, bu yükümlülüğünü yerine getirmediği için kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak 213 sayılı Kanunun mükerrer 355'inci maddesinde belirtilen tutarlar 5904 sayılı Kanunun 22'nci maddesiyle azaltıldığından dava konusu ceza tutarlarının da buna göre düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle ceza tutarlarını azaltmıştır. Davacı, ticari faaliyetlerine son verdiklerinden mükellefiyetinin re'sen terkin edilmesi gerektiği, bu nedenle kesilen cezalarında hukuka aykırı olduğunu; davalı İdare, kesilen cezaların hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedirler. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi .....................'in Düşüncesi : Taraflarca temyiz dilekçelerinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından taraflar temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacı adına, 2009 yılına ilişkin muhtelif beyannamelerini elektronik ortamda vermemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355'inci uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarını azaltan Vergi mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmiştir. Davalı İdarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaları bozulması istenen kararının dayandığı gerekçeler karşısında yerinde ve kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun İkinci Kitabı "Mükelleflerin Ödevleri" başlığını taşımaktadır. Bu Kitabın Birinci Kısmı ise vergi yükümlülerin bildirme ödevine ayrılmıştır. Kanun, işe başlamanın, adres değişiklikleri ile iş değişikliklerinin ve işi bırakmanın; bu durumun meydana gelmesinden başlayarak belli süre içinde vergi dairelerine mükellefler tarafından bildirilmesini, vergi yükümlülerine düşen ödevler olarak düzenlemiştir. İşi bırakmayı bildirme zorunluluğunun düzenlendiği 213 sayılı Kanun'un 160'ıncı maddenin ikinci fıkrasında, işi bırakma bildiriminde bulunmayan bir mükellefin işi bırakmadığı tespit edilmesi veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucunda bilinen adreslerinde bulunamaması ve başka bir adreste faaliyetine devam ettiğine dair bilgi edinilememesi halinde i...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 160

153 üncü maddede yazılı mükelleflerden işi bırakanlar, keyfiyeti vergi

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 355

(Değişik : 30/12/2004-5281/15 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 5. Daire Kararları

E. 2001/3028 · K. 2005/623

8 Şubat 2005

DanıştayDanıştay 2. Daire Kararları

E. 2007/1944 · K. 2007/3813

10 Ekim 2007

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/7668 · K. 2003/3480

9 Haziran 2003

DanıştayDanıştay 10. Daire Kararları

E. 2007/4510 · K. 2010/2056

22 Mart 2010

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2013/2829 · K. 2015/786

24 Şubat 2015

DanıştayDanıştay 5. Daire Kararları

E. 2001/1492 · K. 2004/6097

28 Aralık 2004