Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/4228 · K. 1996/3582
DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

Esas No:1995/4228 Karar No:1996/3582

E. 1995/4228K. 1996/358210 Ekim 1996
anaokulu ve kreş işletmesinin vergi istisnası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Devralınan ana okulu ve kreş işletmesinin kazancının vergilendirilmesindeki istisnadan faydalanmanın kullanılmayan süre ile sınırlı olduğu hk.

Karar Metni

Danıştay 4. Daire E. 1995/4228 K. 1996/3582 T. 10.10.1996 ANAOKULU VE KREŞ İŞLETMESİNİN VERGİ İSTİSNASI DEVRALINAN ANA OKULU VE KREŞ İŞLETMESİNİN KAZANCININ VERGİLENDİRİLMESİNDEKİ İSTİSNADAN FAYDALANMANIN KULLANILMAYAN SÜRE İLE SINIRLI OLDUĞU HK. 193/md. 20 Temyiz Eden : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Anaokulu ve kreş işleten davacının 1989 yılı beyannamesini, "Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20 nci maddesine göre vergiden istisna" şerhi ile vermiş, ancak beyannamesinde matraha ilişkin bilgiler gösterilmediğinden dönem matrahı inceleme sonucuna göre re'sen takdir edilerek adına gelir vergisi salınmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. .... Vergi Mahkemesinin 23.3.1995 gün ve E: 1994/663, K: 1995/465 sayılı kararıyla; dönem beyannamesinin istisna şerhi ile verilmesi hali re'sen takdir nedeni sayılarak tarhiyat yapılmış ise de, istisna şerhi matraha ilişkin bilgi niteliğinde olduğundan olayda Vergi Usul Kanunu'nun 30/2 maddesine göre re'sen takdir nedeni bulunmadığı, öte yandan davacının anılan istisnadan yararlanma koşullarını taşımadığına dair bir tespitin bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezanın kaldırılmasına karar verilmiştir. Davalı İdare, re'sen yapılan tarhiyatın yerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun bulunan istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi: Anaokulu ve kreş işletmeciliği işi ile uğraşan ve 1989 takvim yılı defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda; kar elde ettiği halde beyannamesinde vergi matrahına ilişkin bilgileri göstermediği tespit edilen davacı adına yapılan cezalı tarhiyatı; beyannamenin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun Mükerrer 20.maddesi hükmüne göre, elde edilen kazancın vergiden müstesna tutulduğu kaydı ile verildiği, söz konusu kaydın matraha ilişkin bilgi niteliğinde olması nedeniyle, olayda resen takdir nedeninin mevcut olmadığı öte yandan, davacının anılan maddede belirtilen istisnadan yararlanabilmesi için gerekli koşulları taşımadığı yolunda bir tesbit bulunmadığı gerekçesiyle kaldıran Vergi Mahkemesi kararı, dayandığı hukuki ve kanuni nedenler karşısında yerinde görüldüğünden ve ileri sürülen iddialar sözü edilen kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'in Düşüncesi: Davacı mülkiyeti kendisine ait tesiste anaokulu ve kreş işletmeye başlamış olup aynı tesiste daha önce kiracı olarak kreş işleten şahsa Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 20 inci maddesi ve 31 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğ uyarınca 1985 ve 1990 yılları arasında 5 yıl süreyle vergiden müstesna olduğuna dair Maliye Bakanlığınca istisna belgesi verildiğine göre söz konusu tesisin eski tesisin devamı veya yeni tesis olup olmadığı yönünden araştırılması gerektiğinden temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince ger...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 2

(Değişik: 23/1/2008-5728/271 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 1999/405 · K. 1999/600

24 Aralık 1999

OZELGE

E. — · K. —

21 Şubat 2012

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/2733 · K. 1999/2216

25 Mayıs 1999

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1996/4243 · K. 1997/3656

21 Ekim 1997

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1996/4264 · K. 1997/3657

21 Ekim 1997

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1997/828 · K. 1998/1154

31 Mart 1998