Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1998/4412 · K. 2000/900
DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

Esas No:1998/4412 Karar No:2000/900

E. 1998/4412K. 2000/9002 Mart 2000
vergi ziyaıkusur cezası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Kaçakçılık ve ağır kusur sayılan haller dışında herhangi bir nedenle vergi ziyaına sebebiyet verilmesinin kusur cezası kesilmesini gerektirdiği hk.

Karar Metni

Danıştay 3. Daire E. 1998/4412 K. 2000/900 T. 2.3.2000 KUSUR CEZASI VERGİ ZİYAI KAÇAKÇILIK VE AĞIR KUSUR SAYILAN HALLER DIŞINDA HERHANGİ BİR NEDENLE VERGİ ZİYAINA SEBEBİYET VERİLMESİNİN KUSUR CEZASI KESİLMESİNİ GEREKTİRDİĞİ HK. 213/md. 348 Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar : 1- ... 2- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Kereste ticareti ile uğraşan davacının 1996 takvim yılı gelir vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden re'sen salınan gelir vergisi, geçici gelir vergisi ve fon payı ile bunlara bağlı olarak kesilen ağır kusur cezalarına karşı açılan davayı: davacının sözkonusu gelir vergisi beyannamesini kanuni ve ek süre geçtiği halde vermediği hususunun tartışmasız olduğu, bu nedenle olayda re'sen takdir nedeni bulunmasına karşın tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararında genel ifadelerle matrah takdir edilmesi nedeniyle mahkemelerince verilen ara kararıyla davacının defter ve belgelerinin istenildiği, verilen sürede defter ve belgelerin mahkemelerine ibraz edilmemesi nedeniyle diğer bir ara kararıyla davalı idareden uyuşmazlık döneminde aynı işi yapan emsal mükelleflerden en az ve en çok beyanda bulunan üç mükellefin beyanname örneklerinin istenildiği, buradan hareketle aynı işi yapan mükelleflerin beyan ettikleri kazançların ortalamasından hareketle bulunacak matrah üzerinden davacının vergilendirilmesinin hakkaniyete uygun olacağı, bu durumda en az ve en çok beyanda bulunan mükelleflerin beyan ettikleri kazançların ortalaması olan 1.140.820.000.- lira matrah üzerinden vergi tarh edilmesi gerektiği, belirlenen matrah üzerinden salınacak vergiye ağır kusur cezası uygulanmasının icap ettiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesine 3946 sayılı Kanunla eklenen 4. fıkrada, yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, ancak yıllık beyanname verme süresi geçtikten sonra geçici verginin aslının aranmayacağı, bu vergiye gecikme faizi ve ceza uygulanacağı hükmüne yer verildiği, olayda da, geçici verginin, uyuşmazlığın ilişkin bulunduğu dönem için bulunan matrah farkını da ihtiva etmesi ve ertesi takvim yılında verilmesi gereken beyannameye göre hesaplanması gereken geçici vergi olması nedeniyle tarhiyat tarihi itibariyle sözü edilen beyannamenin verilme süresi geçmiş bulunduğundan artık geçici verginin aslının aranmayacağı, aslı aranmayan geçici vergiye ağır kusur cezası uygulanmasında yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle kısmen kabul ederek ağır kusur cezalı tarhiyatı 1.140.820.000.- lira matrah farkı üzerinden tadilen onayan, geçici vergi aslını kaldıran, geçtiği vergiye bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasını onayan ..... Vergi Mahkemesinin 2.7.1998 gün ve E : 1997/571, K : 1998/359 sayılı kararının; davacı tarafından, işyeri değişikliği nedeniyle defter ve belgelerin ibraz edilemediği, vergi dairesi müdürlüğü tarafınd...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 348

(Mülga: 22/7/1998-4369/82 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/3524 · K. 2000/3376

25 Ekim 2000

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2000/5652 · K. 2003/916

25 Şubat 2003

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2002/1599 · K. 2004/4938

13 Ekim 2004

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2000/6317 · K. 2003/4811

9 Ekim 2003

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1998/1842 · K. 1999/1137

17 Mart 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/2688 · K. 2002/2690

25 Haziran 2002