E. 2016/462 K. 2019/580

T.C. İstanbul Anadolu 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ESAS NO: 2016/462 KARAR NO: 2019/580 DAVA : Tazminat (Sözleşmeden Kaynaklanan) ASIL VE KARŞI DAVA TARİHLERİ: 18/04/2016 - 02/06/2016 KARAR TARİHİ: 18/06/2019ö DAVA : Davacı vekili Mahkememize sunduğu 18/04/2016 havale tarihli ve aynı tarihte harçlandırdığı dava dilekçesinde özetle; davalı ------ 20/01/2011 tarihinde ön protokol, 15/03/2011 tarihinde de Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi ile davalıya 5 yıllık bayilik hakkı tesis edildiğini, davalının 20/01/2011 tarihli taahhütname gereğince sözleşme süresince içerisinde 1200 m3 beyaz ürün (benzin ve mazot), 1 ton madeni yağı davacı şirketten alıp satmayı taahhüt ettiğini, bu taahhütün yerine getirilmemesi durumunda her bir yılda eksik alınan ürün bedelinin son cari fiyatı üzerinden hesaplanacak tutarın %5 ' inin şirkete cezai şart olarak ödeneceğini, ödenmemesi halinde teminatlardan tahsil edileceğinin kabul ve taahhüt edildiğini, davalı ...in de protokol, sözleşme ve taahhütnameyi imzalayarak bayinin müşterek ve müteselsil kefili olduğunu ve bu nedenle taahhütname ve asıl sözleşmeden doğan ceza ve tazminatlardan müşterek ve müteselsil sorumlu olduğunu, davalı tarafın taahhütlerini yerine getirmemesinden dolayı şirketin zarara uğradığını beyanla------- tarihinden------ tarihine kadar olan dönem için şimdilik ------- TLlik kısmın taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi ve satış taahhütnamesine bağlı olarak aylık %5 akdi faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili Mahkememize sunduğu 14/07/2016 havale tarihli cevaba cevap ile karşı davaya cevap dilekçesinde özetle: cezai şart alacağının müvekkili şirket tarafından hesaplanabilir nitelikte olduğu, belirsiz alacak veya kısmi dava açılamayacağına ilişkin dava şartı itirazının yerinde olmadığını, sözleşmenin bitimine yakın ihtarname gönderilmesinin kötü niyet olarak akdedilmesinin hukuki dayanağının olmadığını, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi ve taahhütname ile kararlaştırılan cezai şartın ifaya eklenen bir cezai şart olmayıp niteliği itibariyle cezai şart olduğunu, müvekkilinin tarafların daha önceden kararlaştırdıkları tazminatı talep ettiğini, davalıların emsal olarak gösterdiği içtihatların iddialarını desteklemediğini, karşı dava yönünden davalıların bahsettiği soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve kararın kesinleştiğini, bunun dosyaya delil olarak ibraz edilmesinin kötü niyeti ortaya koyan bir tavır olduğunu, davalı/karşı davacının 11/03/2016 tarihinde şirket hesaplarına bir ödeme yaptığı iddiasının doğru olduğunu, bayi tarafından yapılan her ödemenin bir ürün bedeli faturası karşılığı olmak zorunda olduğunun iddia edilemeyeceğini, davalı tarafın müvekkili şirkete bayilik sözleşmesi ve mal alım taahhütnamesinden kaynaklanan muaccel hale gelmiş cezai şart ve kar mahrumiyeti borçları bulunduğunu, müvekkili hesaplarına intikal eden 21.500,00 TL tutarındaki ödemenin davalı/karşı davacının cezai şart borç...