Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/1051 · K. 1998/1756
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1997/1051 Karar No:1998/1756

E. 1997/1051K. 1998/175614 Mayıs 1998
pişmanlık zammıpişmanlık
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Kdv beyannamesini kanuni süresinden sonra pişmanlıkla veren yükümlü şirket adına pişmanlık zammı tahakkuk ettirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 11. Daire E. 1997/1051 K. 1998/1756 T. 14.5.1998 PİŞMANLIK PİŞMANLIK ZAMMI KDV BEYANNAMESİNİ KANUNİ SÜRESİNDEN SONRA PİŞMANLIKLA VEREN YÜKÜMLÜ ŞİRKET ADINA PİŞMANLIK ZAMMI TAHAKKUK ETTİRİLMESİNDE HUKUKA AYKIRILIK BULUNMADIĞI HK. 213/md. 371 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Müşavirlik Ltd. Şti. Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : 1995 yılının Nisan, Ağustos, Kasım ve Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi beyannamelerini kanuni süresinden sonra 27.5.1996 tarihinde pişmanlıkla veren yükümlü şirket adına pişmanlık zammı tahakkuk ettirilmiştir. ... Vergi Mahkemesi 26.11.1996 gün ve E: 1996/782, K: 1996/1771 sayılı kararıyla; 213 sayılı Yasanın 371. maddesi hükmü uyarınca, pişmanlıkla verilen beyanname üzerine ödeme süresi geçmiş olan vergiler nedeniyle bir vade tarihinin mevcut olmaması halinde gecikme zammı hesabında olduğu gibi pişmanlık zammı hesabında da ödeme süresinin son gününün tatile rastlaması hesabı etkilemeyeceğinden ilgili dönemlere ait katma değer vergisi beyannamelerinin verilmesi gereken son gün olan 25 Mayıs 1996 tarihinin resmi tatil olması dolayısıyla, takip eden ilk iş günü olan 27 Mayıs 1996 tarihinde verilmiş ve ödemede bulunulmuş olması karşısında, idarece bir aylık %15 oranında ek pişmanlık zammı hesaplanmasında ve tahakkuk ettirilmesinde yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yükümlü şirket tarafından, son günün tatile rastlaması nedeniyle sürenin uzayacağı ve bu nedenle pişmanlık zammının hesaplanmaması gerektiği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ...'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince 2577 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle temyiz isteminin reddine, ... Vergi Mahkemesinin 26.11.1996 gün ve E: 1996/782, K: 1996/1771 sayılı kararının onanmasına 1.569.400.- lira karar harcının yükümlü şirketten alınmasına 14.5.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 371

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 371

(Değişik: 23/1/2008-5728/281 md.)

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2000/1303 · K. 2001/4607

12 Aralık 2001

DanıştayVergi Dava Daireleri Kurulu Kararları

E. 2012/167 · K. 2012/300

27 Haziran 2012

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2000/37 · K. 2000/3577

29 Kasım 2000

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 1997/2332 · K. 1998/1500

22 Nisan 1998

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1997/2225 · K. 1999/271

2 Şubat 1999

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1995/184 · K. 1996/367

6 Şubat 1996