Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1995/854 · K. 1995/861
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1995/854 Karar No:1995/861

E. 1995/854K. 1995/86124 Mart 1995
ölüm halinde mirasçıların sorumluluğu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Ölüm halinde mükellefin ödevinin mirasçılara geçeceği, mirasçıların her birinin hisseleri oranında sorumlu olacağı hakkında.

Karar Metni

Danıştay 11. Daire E. 1995/854 K. 1995/861 T. 24.3.1995 ÖLÜM HALİNDE MİRASÇILARIN SORUMLULUĞU ÖLÜM HALİNDE MÜKELLEFİN ÖDEVİNİN MİRASÇILARA GEÇECEĞİ, MİRASÇILARIN HER BİRİNİN HİSSELERİ ORANINDA SORUMLU OLACAĞI HAKKINDA. 213/md. 12 6183/md. 55 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: Murisinin vergi borcundan sorumlu tutulan davacı adına düzenlenen, ödeme emrinin iptali isteğiyle dava açılmıştır. ... Vergi Mahkemesi 18.12.1991 günlü ve E: 1991/707; K: 1991/637 sayılı kararıyla, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 55. maddesinde ödeme emrine karşı 7 gün içinde dava açılabileceğinin belirtildiği, olayda ödeme emri davacıya 5.11.1991 tarihinde tebliğ edilmesine karşın 12.11.1991 akşamına kadar dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 20.11.1991 tarihinde açılan davayı süre aşımı nedeniyle reddetmiştir. Davacı, tereke borca batık bulunduğundan mirası reddettiğini, adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı vergi dairesine itiraz ettiğini, itirazın reddi üzerine 7 gün içinde vergi mahkemesine dava açtığını ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerekeceği yolundadır. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Murisi ...'ın vergi borcundan sorumlu tutularak adına tanzim ve tebliğ olunan ödeme emrinin kaldırılması talebiyle açılan davayı süre aşımı nedeniyle reddeden Vergi Mahkemesi kararı dayandığı hukuki ve yasal nedenlerle yerinde görülmüş olup, ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda değildir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dördüncü ve Onbirinci Dairesinin 2575 sayılı Danıştay Kanununa 3619 sayılı Kanun ile eklenen Ek 1. madde uyarınca birlikte yaptıkları toplantıda uyuşmazlık incelenerek işin gereği görüşüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun "Mirasçıların Sorumluluğu" başlıklı 12. maddesinde, ölüm halinde mükelleflerin ödevlerinin, mirası reddetmemiş kanuni ve mansup mirasçılarına geçeceği, ancak, mirasçılardan her birinin ölünün vergi borçlarından miras hisseleri oranında sorumlu olacakları belirtilmiş bulunmaktadır. 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 545. maddesinde, kanuni ve mansup mirasçıların mirası reddedebilecekleri, aynı yasanın 546. maddesinde mirasın üç ay içinde reddolunabileceği, 549. maddesinde de, mirası reddeden mirasçının keyfiyeti sulh mahkemesine tahriren veya şifahen beyan etmesinin gerektiği açıklanmıştır. Davacı, vergi borcundan sorumlu tutulduğu eşinin terekesi borca batık olduğundan, mirası reddettiğini usulüne uygun şekilde mahkemeye tespit ettirmiş ve mirasçı sıfatıyla adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı, bu mahkeme ka...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 12

Ölüm halinde mükelleflerin ödevleri, mirası reddetmemiş kanuni ve

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2000/4685 · K. 2003/1082

12 Mart 2003

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1996/3630 · K. 1997/3884

11 Kasım 1997

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2010/2602 · K. 2010/5736

25 Kasım 2010

DERGI

E. — · K. —

1 Ağustos 2015

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1995/4839 · K. 1996/1154

3 Nisan 1996

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/4821 · K. 2000/2781

19 Eylül 2000